Categoriearchief: Filosofie

Krankzinnige Liefde voor de Waarheid

Robert M. Pirsig - goodreads.com

Robert M. Pirsig – goodreads.com

Op 24 april 2017 is filosoof en schrijver Robert M. Pirsig overleden. Dat weet ik overigens pas sinds een paar dagen. Hoe kan het dat dit nieuws aan mij voorbijgegaan is? Dat er opeens een sterfdatum op zijn Wikipediapagina stond, deed me zeker iets. Echt veel nieuws over de schrijver van twee belangwekkende filosofische roadbooks vond je nooit als je zijn naam googelde, interviews gaf hij zelden. Daarom nam ik altijd maar aan dat hij het eeuwige leven had. Maar dat blijkt dan toch weer tegen te vallen. Een groot liefhebber van de waarheid is heengegaan.

“The truth knocks on the door and you say, “Go away, I’m looking for the truth,” and so it goes away. Puzzling.”
Robert M. Pirsig, Zen and the Art of Motorcycle Maintenance

Er zijn drie waarheidszoekers met een geschreven nalatenschap aan boeken die ik niet kan wegdenken uit mijn leven zonder dat ik er onherstelbare ethische hersenschade aan overhoud: Jezus, Multatuli en Robert M. Pirsig. Lees verder…

Vrijheid van enthousiasme?

foto: S. Vierstra, Londen, 2000

Wat aan ons wordt gepresenteerd als een ‘battle of religions’ is als je beter kijkt een ‘battle of enthusiasms’.
Wat gepresenteerd wordt als het falen van de multiculturele samenleving vindt zijn oorsprong in de rigiditeit van bestaande enthousiaste subculturen, waaromheen onderwijs, werk en bijvoorbeeld ook de media georganiseerd zijn.
We zien immers dat niet iedereen met een andere religie dan het christendom in Nederland bij voorbaat kansloos is. Er zijn genoeg voorbeelden van moslims inmiddels die zich ‘succesvol’ aangepast hebben aan de bestaande structuren.
Deze moslims noemen we geïntegreerd, en in de media worden ze dikwijls als goed voorbeeld aangeduid en toegejuicht. Lees verder…

Hoe goed is de enthousiaste medewerker?

Dilbert door Scott Adams - You can take my soul but not my lack of enthusiasm.

Dilbert door Scott Adams – http://dilbert.com/

Van 2003 tot 2004 heb ik als nuttige invulling van een soort sabbatsjaar – nadat we vanuit Londen verhuisd waren naar Nederland – voltijd Wijsbegeerte gestudeerd aan Universiteit Utrecht. Ik was 38, zat met veel plezier tussen de jeugdige intellectuelen in de collegebanken en heb zelfs een paar tentamens gehaald en ook de nodige papers geschreven.

Als persoonlijke afsluiting van deze periode heb ik in april 2004 voor mezelf een essay geschreven dat ik als een van de belangrijkste wapenfeiten in mijn schrijversleven beschouw. Het gaat over een onderwerp waarover ik vooral na het ‘mislukken’ van mijn studie Bedrijfskunde op Nijenrode en de periode daarna vaak nagedacht heb: enthousiasme. Lees verder…